Dan zijn een aantal zaken belangrijk om te weten.

Het is oorspronkelijk een Engelstalig forensisch interviewprotocol.

Het was ontworpen voor het verantwoord verhoren van kinderen over een nare gebeurtenis / gebeurtenissen.

Het doel van het protocol is om een zo onbevangen mogelijke, oprechte en waarheidsgetrouwe verklaring te verkrijgen. Dus een verklaring die zo min mogelijk is beïnvloed doordat het kind zich aanpast aan gesloten vragen, of doordat de interviewer lijkt ergens op aan te sturen, of doordat het kind denkt niet over lelijke dingen te mogen praten, enzovoort enzovoort.

Een belangrijke taak van de interviewer is om te observeren of het kind tekenen vertoont van vermoeidheid, afgeleid zijn, of andere tekenen dat de interview-geschiktheid aan het afnemen is. En om dan het interview te onderbreken of te stoppen. Immers, een kind dat het interview niet meer ziet zitten zou weleens antwoorden kunnen gaan geven zoals “dat moet je maar aan mijn moeder vragen” of “over zulke dingen mogen kinderen niet praten” of “weet ik niet”, kortom allerlei gespreksstoppers die niet bijdragen aan de inhoudelijke correctheid en die voor foute interpretaties vatbaar zijn.

Het behoort in een neutrale omgeving te worden afgenomen om niet de veilige omgeving van het kind te misbruiken voor het voeren van een gesprek over afschuwelijke zaken.

Andersoortige activiteiten dienen geen deel uit te maken van het protocol omdat alles invloed kan hebben op de fantasie, het begrip, de motivatie, kortom op de kwaliteit van de antwoorden.

Het gehele protocol inclusief trainingsfase dient te worden opgenomen EN BEWAARD. Indien mogelijk ook met beeld. Vernietigen betekent vernietigen van mogelijk bewijsmateriaal.

De transcriptie dient zorgvuldig gemaakt te worden, en opgeslagen. Vernietigen betekent vernietigen van mogelijk bewijsmateriaal.

Na het maken van de transcriptie is HET DOEL VAN HET PROTOCOL BEREIKT. Namelijk een eenmalige weergave van de best mogelijke antwoorden die een kind kan geven op de vragen over het gebeurde.

Het kan maar één keer. Hoe vaker iemand namelijk praat over een onderwerp, des te meer het geheugen over dat onderwerp vervormd raakt.

Er mag geen conclusie of beoordeling of verslaglegging aan verbonden worden. Er mag niet een bewering volgen over “de uitslag” of “de uitkomst” of “het advies op basis van het protocol” of “het waarheidsgehalte van wat het kind zegt” of “wat er dus gebeurd is”. Helemaal. Geen. Enkele. Gevolgtrekking.

Wijkt het gebruik van het protocol in uw zaak hiervan af dan is het letterlijk waardeloos, en dan zijn de dossierteksten die eraan refereren ook zonder enige waarde. Expres toch gebruik maken van die teksten is bad practice en leidt tot fout-positieven en fout-negatieven in de casus.

Het protocol staat hier

Een zeer informatief artikel over het gebruik, de vereiste opleiding en vervolgtrainingen en de correcte toepassing van het protocol staat hier, met dank aan Iris Peperkamp die mij daarop wees.