In 2009 heb ik de groep ‘Contractvrij’ opgericht. Eind 2008 was ook voor de psychologen in de basis-ggz (toen nog ‘eerstelijnspschologie’ genoemd) het contracteren losgebarsten. Ik heb me daar indertijd met hand en tand tegen verzet. En ik was niet de enige. Op een oproep in het blad van de vereniging kwamen in korte tijd meer dan 250 collega’s af.

Sindsdien wisselen wij met elkaar informatie en overwegingen uit in onze online groep, uitsluitend toegankelijk voor psychologen en psychotherapeuten die (deels) contractvrij werken en/of daarin geïnteresseerd zijn. Daarnaast staan diegenen van ons die dat wensen, op een site speciaal voor contractvrij werkenden.

In de loop van de jaren hebben we weleens iets van ons laten horen. Destijds heb ik een keer een artikel geschreven in een tijdschrift of op een blog. Af en toe zochten leden van onze groep contact met politici en/of journalisten. We hebben regelmatig geprobeerd om bij de beroepsvereniging meer aandacht te krijgen voor het belang van contractvrij werken. Zo nu en dan hebben we mailtjes gestuurd naar politieke partijen en/of kamerleden.

De laatste tijd groeit onze groep steeds sneller. We naderen nu de 400 leden. We komen ook steeds meer tegenstand tegen. De akte van cessie wordt regelmatig niet geaccepteerd door de verzekeraar, verzekeraars verstrekken aan hun verzekerden foutieve informatie over ongecontracteerde zorgverleners en hun facturen, uitbetalingen stagneren of worden teruggevorderd en er is heel veel bureaucratie. De laatste tijd klinkt ook weer wat vaker het geluid dat ongecontracteerd werkende psychologen de zorg duur zouden maken. Echter, dat is onzin. https://psychologenpraktijk.wordpress.com/2018/01/09/contract-vrije-zorg-verleners-opnieuw-zwart-gemaakt/

Onze groep weert zich nog steeds kranig, zo nu en dan zelfs met behulp van een advocaat. Echter, de vermoeidheid maakt zich ook van velen van ons meester. We zijn toe aan een frisse wind, een nieuwe koers… een regering die de zorg niet als markt ziet en de zorgverlener niet als zakkenvuller; verzekeraars die de zorgverlener respecteren in haar deskundigheid en professionaliteit.

En aan een beroepsvereniging die weer gaat doen wat een beroepsvereniging behoort te doen. Maar daarover later meer.